
‘ BEN’ken ‘BİZ’ olmaktan daha güzel ne gelebilir ki insanın başına hayatta …..
Aşkı,hayatı,acıyı ,tatlıyı,tutkuyu paylaşmaya bütün kalbiyle hazır olan ve hayatında ki en önemli özneye her gün biraz daha bağlanan biri olduğum için bkendimi bu kadar şanslı hissediyorum belkide.öyle güzel öyle duruki içimde kimseyle paylaşmak istemiyorum onu hatta havayla bile.sevgiye olan inancımı tamamen yitirmişken öyle bi çıktı ki karşıma onu sevmekten kendimi alamadım.Aklımı mantığımı bir kenara bırakıp yepyeni ve upuzun olacağına inandığım bir yol çıktım.Canım dediğim insanla bu yolda yürümek öyle huzur verici ki…..
Bu yolculuğun erken olduğunu fısıldayan aklıma inat geç kalmışlığın heyecanıyla her gün biraz daha bütün oluyorum onunla.daha uzun uzun bakamadım gözlerine ama bazen kendi gözlerimde onun gözlerini görüp dahada mutlu oluyorum.Aramızda ki mesafeye inat ona olan özlemimi sevgiye dönüştürmek için her gün onunla dolu yeni bir güne uyanıyorum.Her dakika ona koşmak istercesine onunla dolu oluyor içim ve her geçen gün heyecanıma heyecan katıyor.Onunla geçireceğim koca bi ömrü hayal edince ister istemez dünyanın en mutlu insanı oluyorum ve tebessüm her zamankinden daha fazla yakışıyor yüzüme.
Her şeye rağmen hayal kurmak çok güzel çünkü kurduğum bütün hayallerin ikimize ait olması beklide hayallerimizi bu kadar güzel yapan.Biliyorum hayat zor ama ben bu gece bir karar verdim.Ne kadar zor olursa olsun mutlu olmaktan ve mutlu etmekten hiç vazgeçmicem.Belki üç belki beş yıl sonra onunla uyanıcam her yeni sabaha.Uyandığım da ilk onu görücem .Tıpkı şimdi olduğu gibi yanımda yokken bile onu yanıbaşımda hissedicem.O dünyanın en mutlu eşi ve en tatlı babasıyken bende onunla birlikte bu yolun sonuna kadar yürücem ve hep onu sevicem.100 yaşına gelip saçlarına aklar düştüğünde bile.........



